Stanisław Joachim Sojka
Biografia
Stanisław Joachim Sojka urodził się 26 kwietnia 1959 roku w Żorach. Rozpoczął występy już w wieku siedmiu lat w chórze kościelnym, a w wieku 14 lat został kościelnym organistą. Kształcił się w klasie skrzypiec w Gliwicach, a naukę kontynuował w Liceum Muzycznym w Katowicach, potem studiował na Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach na kierunku aranżacji i kompozycji.
Podczas studiów był wokalistą uczelnianego big-bandu Puls, z którym nagrał kilka utworów dla Polskiego Radia. W 1977 nawiązał współpracę z Jarosławem Śmietaną i występował z zespołem Extra Ball na klubowych koncertach i festiwalach. W 1978 zagrał w koncercie Jazz w Filharmonii, a zapis ukazał się na albumie Don’t You Cry (1979). Sojka zdobył pierwszą nagrodę na Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych. W tym samym roku zaczął nagrywać popowe utwory, w tym cover You’re the One That I Want z Anną Jantar.
W 1980 wystąpił w śpiewogrze Katarzyny Gärtner Pozłacany warkocz i wydał pierwszy solowy hit Śliczna różdżkareczka. Założył również własny zespół i w 1981 wydał album Blublula, który okrzyknięto przez media najlepszym jazzowym albumem roku. Wspólnie z triem Wojciecha Karolaka prezentował interpretacje standardów jazzowych i soulowych. W 1982 wystąpił na międzynarodowych festiwalach jazzowych w Norymberdze i Stambule; nagrał przebój Czas nas uczy pogody. W 1983 wydał Soyka Sings Ellington i Matko, która nas znasz..., tworząc charakterystyczny styl synkopowanego frazowania w grze fortepianowej. W latach 1983–1988 był regularnie wybierany przez czytelników Jazz Forum najlepszym wokalistą jazzu.
W 1984 został wokalistą formacji Svora i nagrał trzy piosenki dla Polskiego Radia; w tym samym roku brał udział w nagraniu pierwszej solowej płyty Tadeusza Nalepy. Kontynuował współpracę z Zbigniewem Brysiakiem, z którym koncertował. W 1985 śpiewał w WooBooDoo, a w 1986 podpisał kontrakt z RCA i wydał album Stanisław Sojka; dzięki współpracy z Haroldem Faltermeyerem powstał utwór The Spirit of the West użyty w kampanii West. Płyta przepadła za granicą, ale w Polsce przyniosła popularność dzięki przebojowi Love Is Crazy.
Po powrocie z Niemiec w 1988 nagrał tytułową piosenkę do filmu Piłkarski poker i nawiązał duet z gitarzystą Januszem Iwańskim, z którym koncertował do 1995. W 1989 wydał album Radioaktywny, a w 1990 zaczął występować pod nazwiskiem Soyka, lansując przeboje Cud niepamięci i Play It Again, promujące album Acousticz (1991). W latach 1990–1999 gościł na sesjach z Maanam, De Mono, Kayah, Izabelą Trojanowską i Urszulą; w 1997 wystąpił na KFPP Opole, a w 1998 wydał Nr 17. W 1999 nominowano go do Fryderyków; wydał także Złotą kolekcję – Cud niepamięci.
W 1999 nagrał z Grzegorzem Turnauem piosenkę Soplicowo do filmu Pan Tadeusz. W latach 90. prowadził Soyka Trio+ z Loco Richterem, Arkiem Skolikiem i Zbigniewem Brysiakiem. W 2000 wydał instrumentalny Sztuka błędzenia z trębaczem Andrzejem Przybielskim; w 2001 Polskie pieśni wielkopostne; 2002 Soykana zawierający poezję Staffa, Leśmiana i Lorci; 2003 Tryptyk rzymski z poematami papieża Jana Pawła II; 2004 Soyka Sings Love Songs – pierwszy album wyłącznie wokalny. W 2005 wspierał kampanię PiS, a w 2009 wydał Studio Wąchock i był nominowany do Fryderyków.
W 2011 Sojka napisał muzykę do widowiska Jesteś tym, kim będziesz jutro – Pasja Szczecińska, a także zrealizował projekt Na cześć księdza Baki z Czesławem Mozilem. W 2014 wydał Strug. Leśmian z Adamem Strugiem, a także wziął udział w projekcie Pąki białych róż. W Sopocie otrzymał w 2014 bursztynowy Słowik za całokształt twórczości. W 2015 wydał Swing Revisited z Rogera Berga i Shakespeare a cappella z Cracow Singers. W 2017 ukazał się Action Direct Tales z Buba Badjie Kuatehem.
W 2020 otrzymał nagrodę 100-lecia ZAiKS-u. Od 2022 ograniczył publiczną aktywność z powodu pogorszenia stanu zdrowia. Zmarł 21 sierpnia 2025 w Sopocie; pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie 8 września 2025.