Johannes Nikel
Biografia
Johannes Nikel urodził się 18 października 1863 w Żorach. Studiował teologię i języki orientalne we Wrocławiu (1881–1884) i we Würzburgu (1884–1890). W Würzburgu napisał swoją pracę doktorską Nauka Starego Testamentu o Cherubinach i Serafinach, która została wydana w 1890 roku we Wrocławiu.
Święcenia kapłańskie otrzymał 26 czerwca 1886 we Wrocławiu. W latach 1886–1890 pracował jako wikary w Oleśnicy, a potem w Chorzowie. W latach 1890–1897 pracował jako gimnazjalny katecheta w Głubczycach, Nysie i Wrocławiu. W 1897 zaczął pracować jako docent egzegezy (dział nauk biblijnych) na Uniwersytecie Wrocławskim. W 1907 roku został powołany na konsultanta Papieskiej Komisji Biblijnej. W 1913 został kanonikiem, a w 1921 prepozytem kapituły katedralnej. W latach 1914–1921 był przewodniczącym Śląskiego Związku Św. Bonifacego.
Johannes Nikel zajmował się także sprawami społecznymi. Był niewątpliwym ekspertem w wybranych przez siebie dziedzinach – Starym Testamencie oraz problemach społecznych. Dowodzą tego liczne publikacje, które często do dziś nie straciły wartości.
Przez całe życie pracował nad dopasowaniem naukowych wyników współczesnej egzegezy do Nauki Kościoła Katolickiego.
Nauka Starego Testamentu o Cherubinach i Serafinach, 1890 Würzburg
Pogańskie narody starożytności i ich nastawienie do obcych religii, 1891
Tolerancja religijna starożytnych ludów pogańskich, 1891
Prawo społeczne Niemieckiej Rzeszy w minionej dekadzie, 1891
Polityka socjalna i ruchy społeczne starożytności, 1892
Monoteizm Izraela z czasów przedbabilońskich, 1893
Ogólna historia kultury, 1895
Dzieło historyczne Herodota w świetle asyrologii, 1896
Herodot a badania pisma klinowego, 1896
Odtworzenie żydowskiej wspólnoty po okresie babilońskim, 1900
Prawa Rzeszy o ubezpieczeniach chorobowych, wypadkowych i inwalidzkich, 1901
Biblia a Babel, 1903
Księga Rodzaju a badania pisma klinowego, 1903
Nowe źródła najstarszej historii żydowskiej diaspory, 1906
Biblijne pytania naszych czasów, 1908 Münster
Stare i nowe ataki na Stary Testament, 1908
Wiarygodność Starego Testamentu w świetle Bożej inspiracji, 1908
Źródło starotestamentalnej wiary w Boga, 1908
Stary Testament w świetle badań starożytności orientalnej:
Biblijna prehistoria, 1909
Mojżesz i jego dzieło, 1909
Historia Izraela od Jozuego do końca wędrówki, 1910
Historia Patiarchów, 1912
Historia Izraela od Egiptu do Chrystusa, 1916
Rozprawy starotestamentowe, 1909 Münster
Historyczny charakter Księgi Rodzaju, 1909
Stary Testament a porównywalna historia religii, 1911
Stary Testament a miłość bliźniego, 1913
Używanie Starego Testamentu w kazaniu, 1913
List do Hebrajczyków, 1914
Wprowadzenie do Starego Testamentu, 1917
Starotestamentowe kazania, 1917
Nowy tekst Ninkarrak, 1918
Wybór starotestamentowych tekstów, 1919
Biblijna archeologia, 1919