Antoni Wicherek
Biografia
Ukończył klasę dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu oraz studia w Conservatorio Benedetto Marcello w Wenecji. Jako muzyk kształtowali go Kazimierz Wiłkomirski i Adam Kopyciński oraz Walerian Bierdiajew, u którego był aspirantem.
Jego pierwszym miejscem pracy była Opera Wrocławska, gdzie od 1954 roku przez trzy sezony był asystentem dyrygenta. Później, już jako dyrygent, działał kolejno w Operze Poznańskiej, Operze Warszawskiej (którą w 1965 roku przemianowano na Teatr Wielki), gdzie w latach 1973–1981 był pierwszym dyrygentem i dyrektorem artystycznym. Po odejściu z Warszawy przez ponad dziesięć sezonów kierował teatrami i orkiestrami zagranicznymi w: Egipcie (Kair), Szwajcarii (Sankt Gallen, Lozanna, Lugano) i Niemczech (Düsseldorfie, Karlsruhe, Wiesbaden, Gelsenkirchen i Oberhausen). Gościnnie podziwiano go w Berlinie, Budapeszcie, Dreźnie, Lipsku, Ankarei i Bukareszcie.
Po powrocie do kraju, na trzy sezony (1991–1994), objął dyrekcję łódzkiej opery (Teatru Wielkiego w Łodzi). Polski widowni przywrócił Parię (ostatnie ukończone dzieło Stanisława Moniuszki) wykonaną właśnie Łodzi. Pod jego batutą po raz pierwszy w Polsce, w Łodzi, w 1993 roku, zabrzmiał Król Ubu (Ubu rex – opera buffa) Krzysztofa Pendereckiego.
Od 1961 roku należał do PZPR. Prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. Tematem jego pracy była muzyka operowa: najwięcej Stanisława Moniuszki i Ryszarda Wagnera. W latach 80. dyrygował w telewizji muzykę z opery Ryszarda Wagnera Walkiria. Dyrygował też tworząc muzykę do filmów.
Mąż znanej i cenionej śpiewaczki Hanny Lisowskiej. Był stryjem innego polskiego dyrygenta Tadeusza Wicherka.
Zmarł w Warszawie, pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera G-tuje-13).